آمار بازدید
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 274
  • بازدید دیروز: 40
  • بازدید هفته: 80
آخرین دیدگاه‌ها
اوقات شرعی


آمار

آرشیو برای ‘حکمت ها’ دسته ها

سقراط

خدمت خود را بی آنکه برای پاداش باشد ، به مردم عرضه کنید

و پاداش آن را در رضایت خاطر خویش بیابید .

۲ نفر این پست را پسندیده اند

۱۷ سوال اعرابی از حضرت رسول اکرم (ص) و جوابهای آن حضرت

 

عرض کرد میخواهم داناترین مردم باشم                                      حضرت فرمود از خدا بترس
عرض کرد میخواهم از خاصان درگاه خدا باشم                             حضرت فرمود شب و روز قرآن بخوان
عرض کرد میخواهم همیشه دلم روشن باشد                              حضرت فرمود که مرگ را فراموش نکن
عرض کرد میخواهم همیشه در رحمت حق باشم                        حضرت فرمود با خلق خدا نیکی کن
عرض کرد میخواهم از دشمن به من آفتی نرسد                          حضرت فرمود همیشه توکل به خدا کن
عرض کرد میخواهم در چشم مردم خوار نباشم                           حضرت فرمود پرهیزکار باش
عرض کرد میخواهم عمرم طولانی باشد                                      حضرت فرمود صله رحم کن
عرض کرد میخواهم روزی من وسیع گردد                                   حضرت فرمود همیشه با وضو باش
عرض کرد میخواهم به آتش دوزخ نسوزم                                    حضرت فرمود چشم و زبان خود را ببند
عرض کرد میخواهم بدانم گناه به چه چیز ریخته می شود           حضرت فرمود تضرع و توبه به حال بیچارگی
عرض کرد میخواهم سنگین ترین مردم باشم                              حضرت فرمود از کسی چیزی نخواه
عرض کرد میخواهم پرده عصمتم دریده نشود                             حضرت فرمود پرده عصمت کسی را مدر
عرض کرد میخواهم که گورم تنگ نباشد                                     حضرت فرمود مداومت کن به قرائت سوره تبارک
عرض کرد میخواهم مال من بسیار شود                                     حضرت فرمود مداومت کن به قرائت سوره واقعه هر شب
عرض کرد میخواهم فردای قیامت ایمن باشم                             حضرت فرمود میان شام و خفتن به ذکر خدا مشغول باش
عرض کرد میخواهم خدای تعالی را در نماز حضور یابم               حضرت فرمود در وقت ساختن وضو بسیار دقت کن
عرض کرد میخواهم از خاصان باشم                                           حضرت فرمود در کارها راستی و درستی پیشه کن
عرض کرد میخواهم برای من عذاب قبر نباشد                            حضرت فرمود جامه خود را پاک نگهدار
عرض کرد میخواهم در نامه عمل من هیچ گناهی نباشد.          حضرت فرمود با پدر و مادر نیکی کن
منبع: کتاب بحارالانوار
این مطلب را می پسندم

غزلی از حافظ (۱۶)

      تـاب بنفشه می دهـد  طـره مشک سـای تـو               پرده  غنچه  می درد  خنده دلگشـای تو

           ای گل خوش نسیم  من بلبـل خویـش را مسوز          کزسرصدق می‌کند شب همه‌شب دعای‌تو

      من کـه  ملـول گشتـمی از نفـس  فرشتگـان               قال و مقـال  آدمی می کشم  از برای تو

      خرقه زهد و جـام می گرچه نه در خور هم اند              این همه نقش می زنم در طلب  هوای  تو

      عشـق  تو سرنوشت  من  خاک درت بـهشت مـن         مهر رخت سرشت من راحت من رضای تو

  شـور شـراب  عشـق  تو آن نفـسم  رود  ز سـر             کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

    شـاه نشین چشـم من تکیه گـه  خیـال  تـوست            جای دعاست شاه من بی تو  مباد جای تو

  خوش چمنی ست عارضت خاصه که در بهار حسن       حافظ خوش‌کلام شد مرغ سخن‌سرای تو

 

۱ نفر این پست را پسندیده است

مواعظ سعدی

بس بگردید و بگردد روزگار

دل به دنیا درنبندد هوشیار

ای که دستت می‌رسد کاری بکن

پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

اینکه در شهنامه‌هاآورده‌اند

رستم و رویینه‌تن اسفندیار

تا بدانند این خداوندان ملک

کز بسی خلقست دنیا یادگار

اینهمه رفتند و مای شوخ چشم

هیچ نگرفتیم از ایشان اعتبار

ای که وقتی نطفه بودی بی‌خبر

وقت دیگر طفل بودی شیرخوار

مدتی بالا گرفتی تا بلوغ

سرو بالایی شدی سیمین عذار

همچنین تا مرد نام‌آور شدی

فارس میدان و صید و کارزار

آنچه دیدی بر قرار خود نماند

وینچه بینی هم نماند بر قرار

دیر و زود این شکل و شخص نازنین

خاک خواهد بودن و خاکش غبار

گل بخواهد چید بی‌شک باغبان

ور نچیند خود فرو ریزد ز بار

اینهمه هیچست چون می‌بگذرد

تخت و بخت و امر و نهی و گیر و دار

نام نیکو گر بماند ز آدمی

به کزو ماند سرای زرنگار

سال دیگر را که می‌داند حساب؟

یا کجا رفت آنکه با ما بود پار؟

خفتگان بیچاره در خاک لحد

خفته اندر کلهٔ سر سوسمار

صورت زیبای ظاهر هیچ نیست

ای برادر سیرت زیبا بیار

هیچ دانی تا خرد به یا روان

من بگویم گر بداری استوار

آدمی را عقل باید در بدن

ورنه جان در کالبد دارد حمار

پیش از آن کز دست بیرونت برد

گردش گیتی زمام اختیار

گنج خواهی، در طلب رنجی ببر

خرمنی می‌بایدت، تخمی بکار

چون خداوندت بزرگی داد و حکم

خرده از خردان مسکین درگذار

چون زبردستیت بخشید آسمان

زیردستان را همیشه نیک دار

عذرخواهان را خطاکاری ببخش

زینهاری را به جان ده زینهار

شکر نعمت را نکویی کن که حق

دوست دارد بندگان حقگزار

لطف او لطفیست بیرون از عدد

فضل او فضلیست بیرون از شمار

گر به هر مویی زبانی باشدت

شکر یک نعمت نگویی از هزار

نام نیک رفتگان ضایع مکن

تا بماند نام نیکت پایدار

ملک بانان را نشاید روز و شب

گاهی اندر خمر و گاهی در خمار

کام درویشان و مسکینان بده

تا همه کارت برآرد کردگار

با غریبان لطف بی‌اندازه کن

تا رود نامت به نیک در دیار

زور بازو داری و شمشیر تیز

گر جهان لشکر بگیرد غم مدار

از درون خستگان اندیشه کن

وز دعای مردم پرهیزگار

منجنیق آه مظلومان به صبح

سخت گیرد ظالمان را در حصار

با بدان بد باش و با نیکان نکو

جای گل گل باش و جای خار خار

دیو با مردم نیامیزد مترس

بل بترس از مردمان دیوسار

هر که دد یا مردم بد پرورد

دیر زود از جان برآرندش دمار

با بدان چندانکه نیکویی کنی

قتل مار افسا نباشد جز به مار

ای که داری چشم عقل و گوش هوش

پند من در گوش کن چون گوشوار

نشکند عهد من الا سنگدل

نشنود قول من الا بختیار

سعدیا چندانکه می‌دانی بگوی

حق نباید گفتن الا آشکار

هر کرا خوف و طمع در کار نیست

از ختا باکش نباشد وز تتار

دولت نوئین اعظم شهریار

باد تا باشد بقای روزگار

خسرو عادل امیر نامور

انکیانو سرور عالی تبار

دیگران حلوا به طرغو آورند

من جواهر می‌کنم بر وی نثار

پادشاهان را ثنا گویند و مدح

من دعایی می‌کنم درویش‌وار

یارب الهامش به نیکویی بده

وز بقای عمر برخوردار دار

جاودان از دور گیتی کام دل

در کنارت باد و دشمن بر کنار

 

۱ نفر این پست را پسندیده است

عاشقانه ترین شعر سعدی شیرازی

شورش بلبلان سحر باشد

خفته از صبح بی‌خبر باشد

تیرباران عشق خوبان را

دل شوریدگان سپر باشد

عاشقان کشتگان معشوقند

هر که زندست در خطر باشد

همه عالم جمال طلعت اوست

تا که را چشم این نظر باشد

کس ندانم که دل بدو ندهد

مگر آن کس که بی بصر باشد

آدمی را که خارکی در پای

نرود طرفه جانور باشد

گو ترش روی باش و تلخ سخن

زهر شیرین لبان شکر باشد

عاقلان از بلا بپرهیزند

مذهب عاشقان دگر باشد

پای رفتن نماند سعدی را

مرغ عاشق بریده پر باشد

از سعدی شیرازی

۱ نفر این پست را پسندیده است

افلاطون

وقتی از اخلاق یک فرد سر در نمی آوری ، به دوستانش نگاه کن.

وقت شناسی از اخلاق بزرگان است .

۱ نفر این پست را پسندیده است

سخنان حکیمانه از دکتر الهی قمشه ای

اگر می گویند ذکر کنید ، منظور این نیست که یک تسبیح دستمون بگیریم و بگوییم: یا الله ، یا رحمان ، یا رحیم و … ،اسم ببریم! 

اینها ذکر نیست.  ذکر اینست که او در کل زندگی ما حضور داشته باشه.  

اگر یک اسم خدا جمیل است، پس باید در معماریمان باشد، توی رفتارهایمان باشد،

تو لباسمون باشد تو ظاهر و باطنمون باید باشد، تو صحبت کردنمون باید باشد.  

کو جمیل!؟ که تو می گویی من ذاکرم!    هر کس ذاکر نباشد به اسماء الله زندگیش سخت می شود، معیشتش تنگ می شود . 

 

در زندگی مهم این  نیست که به ایده آل زندگی تان برسید بلکه مهم این است که در مسیر رسیدن به ایده آل زندگی تان حرکت کنید .  

 

احوال پرسی های ما بصورت تعارف درآمده و سریع تمام می شود ولی وقتی می گوییم حال تو چطوره؟

یعنی واقعاً دلم می خواهد بدانم و می خواهم بیایم در زندگی تو و بدانم چه نیازی داری؟

ما اگر واقعا حال هم را بپرسیم خیلی ازمشکلات حل می شود. 

 

آدم فقط وقتی گول می خورد که صاف نیست وگرنه نمی شودکه انسان فرق دروغ با راست را نفهمد

چون دروغ خیلی طعم و بو و مزه اش با راست فرق می کند
بوی کبر و بوی حرص و بوی آز درسخن گفتن بیاید چون پیاز ،

آنچان که اگر شامه ظاهری ماسالم باشد بوی پیاز را می توانیم تشخیص دهیم

اگرشامه باطنی ما هم سالم باشدمی توانیم تشخیص دهیم و می توانیم اطلاعات رابگیریم .

۱ نفر این پست را پسندیده است

لزوم استاد و راهنما در مسیر سیر الی الله

همی یادم آید ز عهد صغر

که عیدی برون آمدم با پدر

به بازیچه مشغول مردم شدم

در آشوب خلق از پدر گم شدم

برآوردم از بی قراری خروش

پدر ناگهانم بمالید گوش

که ای شوخ چشم آخرت چند بار

بگفتم که دستت ز دامن مدار

به تنها نداند شدن طفل خرد

که نتواند او راه نادیده برد

تو هم طفلِ راهی ،به سعی ای فقیر

برو دامن راه دانان بگیر

مکن با فرومایه مردم نشست

چو کردی، ز هیبت فرو شوی دست

به فتراک پاکان درآویز چنگ

که عارف ندارد ز در یوزه ننگ

مریدان به قوت ز طفلان کمند

مشایخ چو دیوار مستحکمند

بیاموز رفتار از آن طفل خرد

که چون استعانت به دیوار برد

ز زنجیر ناپارسایان برست

که درحلقهٔ پارسایان نشست

اگر حاجتی داری این حلقه گیر

که سلطان از این در ندارد گزیر

برو خوشه چین باش سعدی صفت

که گردآوری خرمن معرفت

 

سعدی (علیه الرحمه).

:: موضوعات

۱۲ نفر این پست را پسندیده اند

شعر بهاران -سعدی

بگـذار  تا  بگریـم  چون  ابر  در  بهــاران

کز  سنـگ  نـاله  خیـزد  روز  وداع  یـاران

هر کو شراب فـرقت روزی چشیـده باشد

داند  که  سخت  باشـد  قطع  امیـدواران

با  ساربان  بگویید  احــوال  آب  چشمـم

تا  بر  شتر  نبندد  محمل  بـه  روز بــاران

بگذاشتند  ما  را  در  دیـده  آب  حســرت

گریـان چـو در قیــامت چشــم گناهکــاران

ای صبـح شب نشینان جانم به طاقت آمد

از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

چندین  که برشمردم  از  ماجرای عشقت

انــدوه  دل  نـگفتــم  الـا  یک  از  هـــزاران

سعدی به روزگاران  مهری نشسته در دل

بیـرون  نمی‌تــوان  کـرد  الا  به  روزگــاران

چندت کنم حکایت شـرح ایــن قدر کفـایت

باقی  نمی‌توان  گفت  الا  به  غمگساران

۱۱ نفر این پست را پسندیده اند

الهی

الهی!خواندی تاخیر کردم.

فرمودی،تقصیر کردم.عمر خود بر باد کردم و بر تن خود بیداد کردم.

اگر گوییم ثنای تو گوییم.

اگر جوییم رضای تو جوییم.
الهی!گفتی کریمم،امید بدان تمام است.
تا کرم تو در میان است،نا امیدی حرام است.

خواجه عبدالله انصاری

۱۰ نفر این پست را پسندیده اند

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می رود

شیخ اجل سعدی علیه الرحمه :

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می رود  

وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود

من مانده ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او

گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

پنهان نمی ماند که خون بر آستانم می رود

محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان گویی روانم می رود

او می رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می رود

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم

چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می رود

با آن همه بیداد او وین عهد بی بنیاد او

در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می رود

بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین

کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم می رود

شب تا سحر می نغنوم و اندرز کس می نشنوم

وین ره نه قاصد می روم کز کف عنانم می رود

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل

وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می رود

صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می رود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بی وفا

طاقت نمی آرم جفا کار از فغانم می رود

autumn-pic91-8

۱۲ نفر این پست را پسندیده اند

خانواده موفق از نظر پیامبر گرامی (ص)

خانواده موفق دارای پنج ویژگی است .

۱- تفقه در دین ( آشنایی اعضای خانواده به وظایف دینی خود ).

۲- کوچکتر بزرگتری معنا داشته و مطرح باشد (احترام به بزرگترها و محبت به کوچکترها ).

۳- خداوند به آنان رفق و مدارا و همدلی را روزی کرده باشد .

۴- میانه روی در خرج کرد دارند ( در هزینه های خانواده میانه رو هستند) .

۵- عیب شناس هستند (ضعفها و عیوب خود را می شناسند ).

این مطلب را می پسندم

عمر برَف است و آفتاب تموز

هر دم از عمر می‌رود نفسی

چون نگه می‌کنم نماند بسی

ای که پنجاه رفت و در خوابی
مگر این پنج روز دریابی  

خجل آنکس که رفت و کار نساخت
کوس رحلت زدند و بار نساخت

خواب ِنوشین بامداد رحیل
باز دارد پیاده را ز سبیل                    [سبیل = راه]

هر که آمد عمارتی نو ساخت
رفت و منزل به دیگری پرداخت

وان دگر پخت همچنان هوسی
وین عمارت بسر نبرد کسی

یار ناپایدار دوست مدار
دوستی را نشاید این غدار

نیک و بد چون همی بباید مرُد
خُنُک آنکس که گوی نیکی برُد

برگ عیشی به گور خویش فرست
کس نیارد ز پس ز پیش فرست

عمر برَف است و آفتاب تموز             [آفتاب مردادماه]
اندکی ماند و خواجه غَره هنوز

ای تهی‌دست رفته در بازارترسمت پُر نیاوری دستار

هر که مزروع خود بخورد به  خو یـد    [ خید خوانده می‌شود. خوشه نارس گندم و جو]
وقت خرمنش خوشه باید چید.

 
از کتاب گلستان شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی

 

 

2 نفر این پست را پسندیده اند

غزلی از حافظ (۱۳)

به جان پیر خرابات و حق صحبت او                     که نیست در سر من جز هوای خدمت او
بهشت اگر چه نه جای گناهکارانست                 بیار باده که مستظهرم به همت او‏

چراغ صاعقه‏ء آن سحاب روشن باد                     که زد به خرمن ما آتش محبت او

بر آستانه‏ء میخانه گر سری بینی                       مزن به پای که معلوم نیست نیت او

بیار باده  که دوشم  سروش عالم غیب              نوید داد که عامست فیض رحمت او
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست             که نیست معصیت و زهد بی‏ مشیت او

نمی‏ کند دل من میل زهد و توبه ولی                  بنام خواجه بکوشیم و فرّ دولت او
مدام خرقه حافظ به باده در گرواست                 مگر ز خاک خرابات بود فطرت او

۱ نفر این پست را پسندیده است

در خواستهای من از خدا

از خداخواستم  تا دردهایم را التیام بخشد .
خداوند پاسخ گفت :
مخلوق من ! هر دردی را درمانی است و این تو هستی 
 که باید درمان درد ها یت را بجویی .
از خدا خواستم تا جسم ناتوان مرا توانایی بخشد
خداوند  پاسخ گفت :
آفریده من آنچه که باید تکامل یابد روح توست جسمت تنها قالب گذراست 
از خدا خواستم تا به من صبر عنایت کند
خدا وندپاسخ گفت :

بنده قدرتمند من !صبر حاصل سختی است عطا شدنی نیست بلکه آموختنی 
است 
از خدا خواستم تا مرا شادی و شعف بخشد
خداوند پاسخ گفت :
 من به تو موهبتِ بسیار بخشیدم شاد بودن ،با خود توست 
از خدا خواستم تا رنجهایم را کاستی دهد
خداوند پاسخ گفت :
مخلوق صبورم ،بهای رنج تو دوری از دنیا و نزدیکی به من است 
از خدا خواستم تا روحم را شکوفا سازد
خدا وند پاسخ گفت:
پرورش روح تو با تو اما آراستن آن بامن 
از خدا خواستم تا ازلذایذ دنیا سرشارم سازد
خداوند پاسخ گفت :

من به تو زندگی بخشیدم ،بهره مندی ازآن با تو 
از خدا خواستم تا راه عشق ورزیدن را به من بیاموزد
خداوند پاسخ گفت :
اشرف مخلوقاتِ من ،بالا خره دریافتی که چه از من بخواهی

به خاطر داشته باش که در مسیر عشق ورزیدن به من 
به مقصدِ دوست داشتنِ
دیگران ،خواهی رسید

این مطلب را می پسندم