آمار بازدید
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 133
  • بازدید دیروز: 37
  • بازدید هفته: 380
آخرین دیدگاه‌ها
اوقات شرعی


آمار

پیشینه ی مو سیقی تون –شعر محلی به لهجه ی فردو سی-سروده ی (نوا)

                                                                به نام خدا

بیا از مو سقی تون حاله گش کش                                   از او ایو م   قدیم   یه کم  نغوش کش

که در دمن    کلات  و کوه   ششتو                                  چه   بو ده   سر گذشتو    از مه    و تو

بشه کین   سیاوش    لحن   با ر بد                                  قدیم تر   خ   ازوم   نس    خبخ    یا بد

درد   تا ر یخ  تو ن و  هم   کنا با د                                    دو    کعرز او     روو    خب د  نه   و یا د

که  یکه  کعرز تون   یکه     میممند                                  که هر تک دشته برخود سیل و هم بند

بشه   کوه    قر  و و ل   با سیه   کو                                هو تی   رشته   کوه   تون   و      ششتو

که یا د  از گیو واز قلعه ی   فرودم                                  به    در کی    از سر   مردم خ      دودم

پسر    کاووس   کی      زو ج جریره                                که زنده س  نومش  و هج و خ      نمیره

درد    کیخسرو  و یا د    از فرو  دش                                 فر نگیس مدر و   او  م    از   و جو دش

فرود     و جنگ طوس    و یا  د زیبد                                 زند      خون    سیا و ش      لحن  باربد

که   جنگ   سخت  پیران   و  سیاوش                               بجا  بگذ شته   با ربد    نغمه ی    خوش

بشن   ایر نی   و      تو ر نی     و پا ک                              همخ  در ز ر  خا ک و   سینه    پر  چا ک

همو    کیخسرو ک    و ر کن    قنا تش                              هو مون    پیروم   بشه خب    اختلا تش

قدیم تر خ   ا   ز ای تا  ر یخ  ما     نس                                که لحن ؛ کین سیاوش ؛ کم   صفا  نس

۱۵  که  بعد  از او  نج    تاریخش  د خا کس                       که هر چن   نغمه یش  دلشاد و   پا کس ‍

بیا   تا   نغمه ی  حید  ر    مه   سر دم                             تو ره    از     پنجه ی  تا ر ش    خبر دم

بزه  یه     گو  شه  ی     عشا ق  با    تا ر                        بخن   با       سو ز دل    با    نله   ی   زار

بزه    با چنگ    رودی    نغمه ی      سا ز                        که     میر    حا  ج تو نی    کرده    خب نا ز

همو       میر        نوا  ساز        قلند    ر                           به  نعزش    می زه   او    پنجگاه     حیدر

سر   عشق   علیش در سر  عجب  داش                        نو  یش بر علی   سیزد ی  رجب     داش

 نقره ی      ضرب و  تا  ر و د یره     زنگی                       چه  خوش   بو   یکصدا  و ر قلب   سنگی

 سه     تا  ر    میرک و       کا    ظم    او زه                     منزی     پنجه       و  ر     نخون     و نعزه

 بسا ط       شد ی      هر جک       بلن   بو                      رجن   تا ر  دل   و سا  ز هم   سخن     بو

 نثر  ی         بوده       استاد            بیضی                     غزل  طبع از  سه گا   هش   کرده    رضی

 به شهرت   او    رسی     با     چنگ  یا رش                    به  رنگ   تا رش   و        بسته    نگا  رش

او خ       شگردش    و      او زیم     داش                         ازو م      یاد خ    نشوده    دنه        عجاش

بیا       ای    لو طی      دل  پا ک     مو من                       بزه    و  ر     قلب    زار     چاک        مو من

نغوش  کش یاده   از تا ر و    کمنچه                                که ور می جس به لنگم  پیر و بچه

که   لو طی   غلملی    بینا  دل    زار                              عجب خب پنجه    می زه و ر  رج تا  ر

بیا ای    خوش   نواز     پنجه ی  تا  ر                              بزه    چکه  بخن      عشاق     دلدار

عجب   دور    سو ار    و    دو ر  چکه                              در  او  ایو م     برو بو  باب  و  سکه

دو سزه خ از قدیم جا ی خودش داش                            که   حا لم   بشد همره ی شاب باش

۴۵  که    استا حجی    و هر  دو     برارش                     بشخ   از   او ز  مه نم     یا  د گارش

سر قیچک   دروم    با   فو تک     و نی                            هو   پی بر     خلمه    یا د     هی هی

بخن   یک   دم   فر قی    از      غم یا ر                           تو    سر  ده کله   فر یا د  از  دل زار

به      در کن       از دلت   رنج    زمنه                             که   عشق   میشه   هی د نیا م دو نه

بیا   سر ده      تو خ   سنا    و     تمبک                           بزه و  ر   پشت غصه      هی تو  پکک

که  ا ز    جمع  نو  ا سو ز       صفا دل                           بمنده   یا  د   پا که     خا  که    از گل

غمو خ   از    دل    به در کن    تا   متنی                         تو   شدی  با  (نوا)      کن    تا   متنی

                                       سروده ی علیر ضا عزیزی دبیر ادبیات شهر ستان فردوس

                 برای سرودن این شعر محلی از منا بع تاریخی معتبر فر هنگ شفاهی مردم فردوس و آثار

                 شاعران گذشته تون کمک گر فته شده است اما متا سفا نه بسیار از منابعی که منعکس کننده

                 هنر موسیقی و ابزار وادوات آن باشد یا مفقود شدهاند یا به سرقت رفته اندوبسیاری از آنها

                در کتا بخانه های دیگر ملل به با یگانی سپرده شده اند که دست  همت محققان و هنر مندان

                می تواندپرده از اسرار آنها را باز کند.                     (موفق و موید با شید.)

۱۰ نفر این پست را پسندیده اند

دادن پاسخ