آمار بازدید
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 226
  • بازدید دیروز: 40
  • بازدید هفته: 32
آخرین دیدگاه‌ها
اوقات شرعی


آمار

شعراز آیت الله سیدهدایت الله شهاب تونی

گویند پس ازمرگ جهان دگری نیست              رفتی چو ازاین مرحله دیگر خبری نیست

آنجا نه حسابی نه ثوابی نه عقابی                         ازخلدنشانی و زدوزخ اثری نیست

از گمرهی وبی خبری نیست زیانی                    درخیرگی و هرزه درایی ضرری  نیست

از دانش و دین جستن سودی نبردکس             دربندگی وطاعت وتقوی ثمری نیست

پس ماحصل زندگی اینگونه که گویند                   جزمحنت بیهوده وجزدردسری نیست

حق روشن وپیداست چوخورشید و لیکن         دیدن رخ حور درخور هرکور وکری نیست

برکنگره عرش چسان خواهی پرواز                   ای مرغک نادان که تورابال وپری نیست

گیتی همه رنج است وملال است و وبالست          دردیده ی دانا بتراز این سفری نیست

هرلحظه کشدبرتو زبانه شرر قهر                 تو غافل وگوئی که به دوزخ شرری نیست

درکشف حقایق هنری جوی چومردان                     انکارحقیقت به لجاجت هنری نیست

معنی است یکی دُرّ گرانمایه وچون سنگ         افتاده به هرکوی وبه هر رهگذری نیست

هرگز نبری راه به اسرار معانی                              ازعالم تن تاسوی جانب سفری نیست

گرمرد رهی توشه ی پیموده این راه                        جزهمت مردانه ی والاگهری نیست

بادیده ی حقجوی به قرآن نظری کن                      زین بهتراگر درک توانی نظری نیست

سودای خدا داروی هردرد بود نیک             افسوس که این سود تو درهیچ سری نیست

امروزجهان عرصه ی غولان وددان است               چونانکه توگویی اثری ازبشری نیست

گوئیم حقایق همه بی پرده ومارا                      درگفتن حق ازکس و بیم وحذری نیست.

 

 

مجله فروغ ش ۵و۶- انتشار به سال ۱۳۲۹

ارسالی از شاعر معاصر فردوسی – استاد علیرضا عزیزی (نوا)

۲ نفر این پست را پسندیده اند

۱ پاسخ به “شعراز آیت الله سیدهدایت الله شهاب تونی”

  • ماها:

    اَوسَنَیِ کَلمَقَسی

    اَوسَنَی کَلمَقَسی / وَر سَرِ دستُم بگَزی / یَک نارُ دُ بَهی / بَهی رُ دادُم به بُزی

    بُزی مَرَ پِسلِکَ دا / پِسلِکُ دادُم به زَمی / زَمی مَرَ گندُمَ دا / گَندمُ دادُم آسیا

    آسیا مَرَ آرد دا / آرد رُ دادُم به نُنوا / نُنوا مَرَ خَمیرَ دا / خَمیرُ دادُم به تنور

    تنور مَرَ گَعلُکَ دا / گَعلُکُ دادُم به آخوند / آخوند مَرَ کتابَ دا / کتابُ دادُم به خدا

    خدا مَرَ بُرارَ دا / بُرارِ مَ رفتَه به جنگ شاقُلی / شاقُلی کشتَه شودَه / بُرارِ مَ مَندَه

    شودَه /آش میپَزُم نمیخوره/شَروا دَ دِگ نمیگذاره/قَعشُقِ شمشادَش مییَه/ زنِ گُلَوپاشَش مییَه

    چَدِر دَ لای بُقچَه/ وَع لَووکِ طاقچَه

دادن پاسخ