آمار بازدید
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 55
  • بازدید دیروز: 45
  • بازدید هفته: 96
آخرین دیدگاه‌ها
اوقات شرعی


آمار

قوم ثمود (۳)

صالح(ع) همگان را به توحید فرا می‏خواند

صالح(ع) دعوت خود را با فراخواندن قوم ثمود به توحید و یکتاپرستی و شریک قرادادن برای وی، آغاز کرد. او خطاب به قوم خود فرمود: «یا قوم اعبدوا الله مالکم من اله غیره۱۲ (ای قوم من! الله را بپرستید. برای شما معبودی جز او نیست)». او به آنان یادآور شد که فرستاده‏ای در خور اعتماد است و آنان را به پیروی از دستورات الهی و پرهیزکاری فرمان داد۱۳ او همچنین فهماند که چشم داشت هیچ پاداشی از آنان ندارد، چرا که تنها تکلیفش را در راه دعوت آنان به یکتاپرستی انجام داده و مزد او را تنها خداوند می‏دهد.۱۴
صالح(ع) از ثمودیان خواست که به ناقه خداوند به عنوان یک پدیه شگرف و معجزه الهی، با بصیرت بنگرند و از آزار رساندن به آن بپرهیزند.۱۵ او یادآور شد که خداوند آنان را جانشینان قوم عاد قرار داده و با مسخر ساختن زمین برای آنان، نعمت‏های بی‏شماری را در اختیارشان نهاده است و در برابر، از آنان خواست که نعمت‏های الهی را سپاس گویند و از کفران نعمت و فسادانگیزی دوری جویند.۱۶
پیامبر قوم ثمود همچنان که آنان را به پیروی خداوند و پرهیزکاری و گردن نهادن در برابر دستورات او به عنوان فرستاده خداوند فرمان می‏داد، در برابر، آنان را از سرسپردگی در برابر دستورات اسراف‏کاران، فسادانگیزان و ستمکاران بازداشت۱۷٫
ثمودیان، پیامبرشان صالح را به سحر و افسون‏زدگی۱۸ و کذب و دروغگویی۱۹ متهم کردند و به او گفتند که پیش از این ما به تو امیدها داشتیم۲۰٫ ولی صالح(ع) خطاب کرد اگر او بر روش و منش آنان رفتار کند و خدای را نافرمانی کند، هیچ یک از آنان نمی‏توانند در برابر خدا او را یاری رساند و تنها بر زیان او می‏افزایند۲۱٫ 
ثمودیان کافر به این هم بسنده نکردند و سران مستکبر قوم، به تشکیک در اعتقادات مستضعفانی که به صالح ایمان آورده بودند پرداختند ولی نمی‏دانستند که ایمان و یقین در دل و جان آنان نفوذ کرده است.۲۲
رویارویی اصحاب حق و پیروان باطل در طول تاریخ و در همه زمانها و مکانها بوده است. اصحاب حق از یقین و ایمان و استواری و پیکار در راه عقیده برخوردار بوده‏اند و پیروان باطل به سبب عنادورزی و غرور و با بهره‏گیری از وسایل و شیوه‏های گوناگون، حقیقت مداران را به سرپیچی از حق و حقیقت وا می‏داشتند و نتیجه آن پیدایش دو طریق حق و باطل در طول تاریخ است.

«ناقة الله» کشته می‏شود!!

با همه تأکیدات و هشدارهای صالح(ع) در پاسداشت ناقه و آزارنرساندن به او قوم ثمود از این فرمان روی بر تافتند و سرانجام ناقه خداوند را کشتند؛ با این که از میان ثمودیان یک تن ناقه را پی کرد ولی قرآن کریم پی‏کردن ناقه را به همه آنان نسبت داده است۲۳ چرا که همه آن کافران او را به این کار واداشتند۲۴٫
قرآن کریم، آن یک تن را که به این کردار پلید دست زد، اشقا (بدبخت‏ترین) قوم ثمود معرفی می‏کند۲۵ و رسول خدا(ص) نیز در روایتی او را یکی از بزرگان و سران قوم ثمود می‏داند۲۶٫ همچنین ضمن بیان همانندی‏هایی میان کشنده ناقه صالح و قاتل علی(ع)، خطاب به امیر موءمنان علی می‏فرماید: «ای علی! آیا تو را خبر دهم که بدبخت‏ترین مردان کیانند؟ یکی مرد سرخ چهره ثمود که ناقه صالح را پی کرد و دیگری مردی که محاسنت را از خون سرت خضاب می‏کند».۲۷
البته در میان کافران قوم ثمود، نه گروه بودند که با یکدیگر هم سوگند شدند به صالح(ع) شبیخون بزنند و او و خانواده‏اش را به قتل برسانند و در پایان نیز بگویند ما از کشتن صالح و خانواده‏اش اطلاع نداریم؛ آنان نمی‏دانستند که خداوند نیرنگ آنان را می‏داند و سرانجام آنان را به هلاکت می‏رساند۲۸ در روایت است که آنان برای شبیخون زدن به صالح(ع) در غاری پنهان شده بودند که خداوند مخفیگاهشان را بر سر آنان ویران ساخت و همگی‏شان را به هلاکت رساند.

سرانجام قوم ثمود: هلاکت

پس از آن که ثمودیان کافر ناقه خداوند را پی کردند، صالح(ع) به آنان خبر داد که تنها تا سه روز دیگر از زندگی در دار دنیا برخوردار خواهند بود۲۹ و چون هنگام عذاب فرا رسید، صالح و پیروان با ایمان نجات یافتند۳۰ و چنان عذاب مرگباری بر ثمودیان فرود آمد که جملگی چون گیاهان خشکیده، خرد شدند۳۱٫
قرآن کریم از عذاب قوم ثمود با تعبیرهای «صیحه۳۲»، «رجفة۳۳ (لرزش زمین) و «صاعقه۳۴(آذرخش)» یاد کرده است.
میان این تعبیرهای گوناگون هیچ گونه تضادی وجود ندارد؛ چرا که ممکن است به مراحل و درجات مختلف این عذاب مرگبار اشاره داشته باشد.

 

منبع : سایت معارف قرآن

پی‏نوشت‏ها:

۱ – ج۱ – ص ۳۸۸-۳۸۷
۲ – اعراف ۷۴
۳ – فجر / ۹
۴ – حجر/ ۸۲-۸۰
۵ – اعراف / ۷۴
۶ – هود / ۶۱
۷ – حجر / ۸۲
۸ – شعراء / ۱۴۹ – ۱۴۶
۹ – هود / ۶۱
۱۰ – اعراف / ۷۳
۱۱ – شعراء / ۱۵۶ – ۱۵۵ و قمر / ۲۸-۲۷
۱۲ – هود / ۶۱
۱۳ – شعراء / ۱۴۲-۱۴۱
۱۴ – شعراء / ۱۴۵
۱۵ – اعراف / ۷۳
۱۶ – اعراف / ۷۴
۱۷ – شعراء/ ۱۵۲-۱۵۰
۱۸ – شعراء/ ۱۵۳
۱۹ – قمر / ۲۵
۲۰ – هود / ۶۲
۲۱ – هود / ۶۳
۲۲ – اعراف / ۷۶-۷۵
۲۳ – اعراف / ۷۷
۲۴ – قمر / ۲۹
۲۵ – شمس / ۱۲
۲۶ – صحیح نجاری،
۲۷ – مسند احمدبن حنبل،
۲۸ – نمل / ۵۱ – ۴۸
۲۹ – هود / ۶۵
۳۰ – هود / ۶۶ و فصلت / ۱۸
۳۱ – قمر / ۳۱
۳۲ – هود / ۶۷
۳۳ – اعراف / ۷۸
۳۴ – ذاریات / ۴۴

۱ نفر این پست را پسندیده است

دادن پاسخ